Oprekken van betalingstermijnen
Ik moet bekennen dat ik ook wel eens pas een rekening betaal...
Lees verderยป
Uiteraard bedoel ik hier niet het lichamelijke topje van de mannelijke trots mee.
Maar op schilderwerk met een fraaie glans kunt u natuurlijk ook trots zijn.
Glanzend werk is af. Verzorgd, niet verweerd, niet verrot. De eigenaar kan zo laten zien dat hij het voor elkaar heeft.
In andere landen interesseert men zich daar niet zo voor. Dat is ook vaak te zien aan andere uitingen van onverschilligheid.
Maar goed. Glanzend en strak werk dus.
Een dergelijk oppervlak kan alleen maar ontstaan als aan een paar voorwaarden wordt voldaan.
Lak
Uiteraard de verf zelf, al spreken we dan liever over lak. Het bindmiddel moet uit niet al te grote deeltjes bestaan. Opgeloste harsen bijvoorbeeld, voldoen prima. Als de lak droog is, is het oppervlak voldoende glad om licht als een spiegel te reflecteren. Grotere deeltjes, zoals bij een watergedragen dispersie, geven een ruw oppervlak. Het licht verspreid zich en het uiterlijk geeft een mattere indruk. Hoe kleiner de dispersiedeeltjes en hoe beter de vloeiing, hoe meer er een neiging van glans kan worden bespeurd.
Emulsies (alkydemulsie) zijn ook deeltjes in water, maar deze zijn enigszins vloeibaar. Na droging is het oppervlak redelijk glad getrokken en kan men van een zekere glansgraad spreken.
Maar de beste resultaten worden nog steeds door pure olie of van olie afgeleide harsen in oplosmiddel behaald.
Ten tweede dienen er relatief weinig vulstoffen te zijn toegevoegd. Vulstoffen zijn brokjes krijt of kalk die in het bindmiddel drijven. Een hoog vulstofgehalte (grondverf) zorgt ervoor, dat deze brokken boven de verlaag uitsteken; er is te weinig bindmiddel om ze volledig in te bedden. Oppervlak ruw en glans weg.
Ten derde de verwerking; zelfs de mooiste lak kan door de verwerker verziekt worden. Sterk verdunnen is hiervan de grootste veroorzaker. Men spreekt over verf verdunnen, maar in feite word alleen het bindmiddel verdund. De krijtbrokken en andere pigmentdeeltjes blijven volledig intact. Hiermee schilderen geeft een te dun laagje waar de vaste deeltjes doorheen steken: glans loopt terug en de levensduur valt terug.
Trots!!
Gelukkig staan de nieuwe 2010 verven helemaal niet meer tolerant tegenover verdunnen. Resultaat: mooie volle glanzende lagen. Trots!
Volgens mij ziet Gian het goed. Het is overigens zeer simpel te controleren of de afwerklaag voldoende "body" heeft. Het oude vertrouwde instrument daarvoor is de Paint Inspection Gage. Een technisch onderlegde vertegenwoordiger kan dan snel de laagdikte meten. Het kan ook zijn dat er een verf is toegepast met een te hoge vulstofgehalte.
Beste Iris,
Het kan zeer goed zijn dat de lak voor je deur te veel verdund is. Licht opschuren is voldoende om er daarna een mooie onverdunde met de kwast opgezette volle laag verf er op aan te brengen en deze wordt niet na vertrek van de schilder mat, tenzij het een halfglans betreft. Sorry Sikkens maar een deur die niet glanst ligt niet aan de kleur. Anders zijn de pigmenten wel heel slecht geworden.
Schuren en overlakken volstaat, Iris.
Het klinkt alsof teveel verdunner er de oorzaak van is dat mijn voordeur na de schilder zielig en dof oogt. De schilder ontkent dit echter en zelfs Sikkens wijdt het probleem aan de kleur. Graag zou ik willen weten of licht opschuren volstaat om er nogmaals overheen te lakken met mooie en niet teveel verdunde lak, of dat de boel eerst helemaal kaal moet om eventuele achtergebleven verdunner weg te werken alvorens de boel weer te gronden en lakken?