Carnaval

Het jaarlijkse hoogtepunt van de feestneuzen staat op losbarsten maar door de commerciële uitholling van de beginselen van het feest wordt het steeds meer een zielige vertoning. Een goede reden om maar gewoon aan het werk te gaan.

Borsten
En dat ik blij mag zijn met werk in deze barre tijden blijkt uit het relaas van Karin en Frank tijdens een koffiepauze. Ook al waren ze tevreden over mijn buitenschilderwerk, ik was niet de enige gegadigde voor het binnenschilderwerk.

 

Over één van de andere schilders wil Karin haar ervaring of liever gezegd, aanvaring, met mij delen. Terwijl ze zorgvuldig haar woorden afweegt, zie ik haar bovenlip trillen. De man was binnengekomen met het flair alsof ze oude bekenden waren.

 

Tijdens het offertegesprek steekt hij plots van wal over zijn hobby. Dansen. En hoe geweldig hij het vindt om tijdens het dansen zich tegen de borsten van zijn danspartner aan te vleien. En nee, zijn vrouw houdt niet van dansen. Maar als Karin zin heeft dan mag ze wel een keer met hem mee.

 

Verstijft van ingehouden woede hebben ze hem de deur uitgewerkt. Een paar dagen later had hij nog het lef om te bellen om te vertellen hoe hij het werk zou aanpakken. Er kon toch niks mis gaan want hij was erkend of zoiets.

 

Nee, dan liever een vertrouwd gezicht.

 

Boter-melk-kaas
Op de vrije woensdag van papa wordt er een drie meter lange radiator in de woonkamer vervangen. Daar gaat mijn planning. De hele begane grond verandert in een logistieke puinhoop. Ik help de monteurs met sjouwen maar pas na drie uur in de middag heb ik de regie weer. Van schilderen komt die dag niet veel meer.

 

De volgende dag begin ik met het schoonmaken van de keukenkastdeuren. Acht jaar aangekoekt kookvet moet worden verwijderd. Het hele arsenaal schoonmaakmiddelen komt er aan te pas. Karin onderbreekt haar Powerpoint-voorbereidingen en vlucht het huis uit. Zogenaamd om boodschappen te doen.

 

Wanneer ze terugkomt staan de eerste deurtjes in kleur in de grondverf. Haar gezicht klaart op. Yes, dit gaat de goeie kant op. Maar die van mij betrekt. Dochter Anouk komt thuis en er moet  worden gegeten. Godzijdank droogt die Aqua-metal primer van Sigma als een speer want vanachter natuurlijk elk zojuist geschilderd deurtje moet boter, melk en kaas worden gevist.

 

Sneeuwwitje
Vrijdags denk ik dat ik ongestoord kan aflakken want ik heb het rijk alleen. Foutje. Vanwege carnaval heeft de lagere school van Anouk die middag toch vrij gekregen en de lieve schat heeft een vriendinnetje uitgenodigd om te komen spelen. Mama probeert de in Rock'n Roll-Petticoat en Gothic-zwarte avondjurk uitgedoste feestgangers naar de slaapkamer te bonjouren maar veel nut heeft het niet.

 

De woonkamer is de place-to-be en terwijl ik de keukenkastjes aflak staan twee meiden de liedjes van de musical Snorro na te dansen. En elk liedje wordt acht keer geoefend voordat de volgende aan de beurt is. Karin heeft, na één blik op mijn getergde gemoed, een briljante ingeving. De dvd van Sneeuwwitje.

 

Onderuit gezakt op de bank liggen drie dames zich te vergapen hoe het Disney-tekenfilm Sneeuwwitje plotseling in het hedendaagse New York beland en hoe ze vervolgens als levensechte acteur het leven van gewone mensen in de war schopt. Fictie en realiteit lopen vandaag naadloos in elkaar over. 

 

Verkleed als..
Klokslag vijf uur is de film afgelopen en ben ik ook zover dat ik kan opruimen. Dinsdagmorgen kom ik nog even terug om de puntjes op de i te zetten.

 

De rest van de week ontduik ik het carnaval in het Tandheelkundig Centrum.

 

Verkleed als schilder. Dat dan weer wel.