Naar School

Neemt u maar even plaats, zegt de receptioniste, het hoofd van de Facilitaire Dienst en de Locatiebeheerder komen er zo aan. Het glazen schuifraam gaat weer dicht en de receptioniste buigt zich naar haar beeldscherm.

Ik bevind mij in de hal van één van de drie locaties van het College van Middelbare scholen. In een hoek staat een tafeltje met twee stoelen. Op het tafeltje staat een displaybakje met daarin een paar verouderde Schoolkrant Magazines. Om de tijd te doden blader ik door een exemplaar.

 

Niet van Stone
Mijn oog valt op het introkopje over zangeres Joss Stone. Onder haar foto staat de ondertitel: Joss Stone houdt gewoon haar onderbroek aan. Ik weet het nu zeker. Ik begin oud te worden. De interesses van de jeugd zijn verschoven.

 

In de twaalf regels diepte-interview is zij minder dubbelzinnig dan de kop doet vermoeden: Joss duikt niet met iedereen in bed en wil niet beschamend gefotografeerd in de glossy's verschijnen.

 

Ondernemer of ZZP'er
Even later maak ik met de twee heren een wandeling rond het schoolgebouw. Of eigenlijk twee gebouwen. Gymnasium, VWO en HAVO zitten aan de ene en het VMBO zit aan de andere kant van de straat. Een duidelijke scheiding der geesten. Gezien het aannemelijke karakterverschil tussen het type leerling wel zo handig.

 

Twee weken geleden heb ik nog even telefonisch contact gehad met het hoofd van de Facilitaire Dienst. Naar aanleiding van een mail heb ik hem duidelijk gemaakt dat ik géén VAR (verklaring arbeidsrelatie Belastingdienst) en géén kopie van paspoort of rijbewijs inlever.

 

Ik ben ondernemer en niet in loondienst of op enig andere wijze aan de school verbonden. Ik maak offertes voor schilderwerk en daar kan de school ja of nee tegen zeggen. Maar Bas, dat is ook goed. Het gaat er maar om dat de prijsvorming is vastgelegd. En als ik liever offertes vooraf maak is dat ook prima.

 

Erosie
Wanneer we met z'n drieën rond de gebouwen lopen blijkt van een vastomlijnde opdracht geen sprake. In tegendeel. Bij de eerste groep klaslokaalramen wordt al aan mij gevraagd welk onderhoud nodig is. Dat de veel te smalle kitvoegen niet best zijn is duidelijk. De alg groeit er bijna uit.

 

De dorpel van een nooduitgang ligt zo dik in het natte zand dat het een wonder is dat je nog hout ziet. Maar het plaatsen van aluminium strips op àlle houten drempels die we tijdens onze rondgang zijn tegengekomen is ook geen overbodige luxe. Schoolgebouwen zijn onderhevig aan een speciaal soort erosie: kids.

 

Na een uurtje rondlopen laten de beide heren het uiteindelijke oordeel over het schilderwerk steeds meer aan mij over. Ik zie details die je als schilder beter zelf kunt oplossen. Klemmende deuren, stroeve sloten, graffiti en dat soort dingen.

 

Ondergoed
Aan het eind van de rondgang staan we hoofdzakelijk over de rugklachten van de heren te praten. Uitvoerig wordt ik bijgepraat over osteopaten, acupuncturisten en fysiotherapeuten. Tot de voor en nadelen van thermisch ondergoed aan toe.

 

Vanmiddag heb ik de offerte gemaakt. Met Topcalc van Bartels-Datastore. Doe ik al tien jaar. Een soort boekwerkje. Eerst de offertebrief. Dan het voorblad met de foto van de hoofdingang, daarna de detailbegroting per onderdeel, dan het blad met de foto's van de objecten en tot slot de werkomschrijving.

 

Verschil
Zolang ik mijn werkwijze geen geweld hoef aan te doen zie ik niet zoveel verschil tussen een particulier of een school.

 

De eerste indruk kan ik niet overdoen maar als de eerste klap een daalder waard is, liggen er misschien wel Eurootjes in het verschiet.