Doelstelling

Vorige week belande ik op een merkwaardig kruispunt. Een moment van mijn carrière waarop ik me afvraag welke kant ik op wil. Blijf ik het pad volgen dat ik al zeventien jaar bewandel of sla ik af en geef ik mijn bedrijf een heel andere wending.

Tijdens de ondernemersopleiding van het toenmalige SVS hebben we het er maar een enkele keer over gehad. Het is, zo vertelt Jo Schreurs, onze economieleraar, een veelvuldig onderschat onderdeel van het bedrijf. Sterker nog, soms krijgt het geen enkele aandacht.

 

Jo Schreurs is een rijzige man. Keurig in het pak. Nadrukkelijk aanwezig zonder dominant te zijn. Boven alles is hij deskundig. Zijn lessen zijn vrijwel altijd goed voorbereid. Kop-romp-staart-model. In gewoon Nederlands: inleiding, lesstof, samenvatting. Aan het eind van de avond heb je het gevoel iets geleerd te hebben. En dat drie jaar lang.

 

Jo vertelt ook over wat niet door de didactici van het SVS als onontbeerlijke lesstof wordt beschouwd. En juist die dingen, die ik in geen enkele lesmap uit die tijd terugvind, zijn me het meest bij gebleven. Echte leraren zijn op hun best als ze kunnen improviseren.

 

Op één van die avonden, die in mijn geheugen gegrift staan, vraagt hij onze klas de doelstelling van ons toekomstige bedrijf te formuleren. Opportunistisch als we zijn weten we direct het antwoord al: winst maken, mooi schilderwerk leveren, tevreden klanten. Glimlachend laat hij zijn kippenhok kakelen. Stop maar jongens en meisje. (Karin is de enige dame in ons gezelschap)

 

Wat wij allemaal opsommen is vanzelfsprekend. Als je dat al niet kunt, een enkele misser daargelaten, heb je in je vak niets te zoeken. Nee, we moeten over onszelf nadenken. En dan zijn we doodstil.

 

Jo heeft alle aandacht weer naar zich toe getrokken en zegt: Wie, Wat en Hoe.

 

Verbaast kijken we hem aan. Hoebedoelu?

 

Hij zegt: voor Wie wil je werken, Wat voor soort werk wil je doen en Hoe wil je werken. Wij kijken hem nog steeds ongelovig aan.

 

Jo geeft ons een hint. (en heeft eigenlijk nooit meer gedaan dan dat) Voor Wie  wil je werken? Partikuliere opdrachtgevers of zakelijke klanten. Aannemers, architecten, woningbouwcorporaties, monumentenzorg, overheid?

 

Wat voor soort werk wil je doen. Ambachtelijk of industrieel, traditioneel of innovatief, woonhuizen of grotere gebouwen.

 

En de allerbelangrijkste: Hoe wil je werken. Alleen of met een team. Rustig of onder druk. Onder eigen verantwoordelijkheid of onderdeel van een groter geheel.

 

Jo snapt de onervarenheid van zijn publiek als het ons begint te duizelen. We krijgen nog één tip.

 

Jullie toekomstig bedrijf zal op veel momenten onder grote druk komen te staan. Door teveel of door te weinig werk. Denk van te voren goed na over wat voor soort bedrijf je wilt voeren.

 

Als het hoofd van de Facilitaire Dienst van het college van middelbare scholen mij zijn aanbod doet sta ik ineens op dat kruispunt.

 

Zeventien jaar werk ik met veel plezier, op ambachtelijke, rustige wijze, zonder personeel voor nagenoeg uitsluitend partikuliere opdrachtgevers. En nu klopt een joekel van een school op mijn deur.

 

Houd ik mij aan mijn doelstellingen. Of kies ik ineens voor een grote opdrachtgever en moet ik mijn vertrouwde werkwijze te veranderen. Met alle risiko daar aan verbonden.