Braungart: maak eetbare verf

Een meer dan welwillende ontvangst kreeg dr. Michael Braungart, grondlegger van de cradle-to-cradle beweging, gisteren op het openbare gedeelte van de jaarvergadering van verffabrikantenvereniging VVVF. 'U wilt meer verf verkopen. Verkoop dan geen verf die wat minder schadelijk is, maar verf die positief goed is.''

De Duitse professor Braungart blijkt prima Nederlands te kunnen verstaan. Hij sprak gisteren nog in het Engels, maar is van plan om dit voorjaar Nederlands te leren spreken.

Dat is ook wel begrijpelijk, want Braungart brengt naar eigen schatting een derde van zijn werkzaam leven in Nederland door. In ons land is de Cradle-to-Cradle gedachte (alles wat we produceren en gebruiken moet weer een basis zijn voor een volgend product, 'van wieg-tot-wieg') het meest opgepakt.

Braungart doceert aan de Erasmusuniversiteit in Rotterdam en adviseert bedrijven, waaronder, zo bleek, verffabrikant AkzoNobel.

Anders denken, innoveren

Centraal in het denken van Braungart staat dat het er niet om gaat om onze 'ecologische voetafdruk' zo klein mogelijk te maken: 'Nul-emissie bestaat niet. Zelfs wanneer ik mijzelf nu dood zou schieten zou de emissie van stoffen van mijn lichaam nog door gaan. Milieuverbetering is geen kwestie van ethiek, maar van anders denken, innoveren. In veel gevallen van méér in plaats van minder consumeren.'

Hergebruikte tapijten

Braungart gaf het voorbeeld van de Nederlandse tapijtenfabrikant Desso, die een tapijt op de markt heeft gebracht dat na gebruik in zijn geheel kan worden hergebruikt voor de productie van nieuwe tapijten.

Braungart: 'In plaats van dat je denkt: laat ik dat tapijt nog maar een jaar laten liggen, dat spaart weer in milieubelasting, is het nu zaak om júist een nieuw tapijt te kopen: hoe meer er wordt omgezet, hoe meer het milieu wordt geholpen.'

Verbrandbare verf

De verffabrikanten, met hun relaties bijeen tijdens het openbare gedeelte van hun jaarvergadering in de Sparrenhorst in Nunspeet, hield hij voor dat minder oplosmiddel in verf op zich geen positieve bijdrage aan het milieu is.

'In Europa wordt jaarlijks 30 miljoen ton sloophout niet verbrand of hergebruikt omdat het vervuild is met verf. Voor de hand ligt dan om met afvalverwerkers te gaan praten: hoe moet de verf zijn samengesteld zodat die zonder problemen verbrand kan worden?

Eetbare verf

Een stap verder is volgens Braungart om verf te maken die in de organische cylus terug kan worden opgenomen. 'Ik daag u uit om volgend jaar een verf te hebben die je kunt opeten', hield hij de zaal voor. Maar ook verven die uitlaatgassen bestrijden of die actief magnesium afgeven waar daar behoefte aan is, hebben volgens de professor de toekomst.     

Afbreekbare verf

Hergebruik van verfresten van fabrikanten is volgens Braungart voor de hand liggend, maar proberen verfresten bij consumenten op te halen voor hergebruik raadt hij stellig af. Los van de kosten, de rompslomp en de waarschijnlijk lage participatie is dat volgens hem weer een voorbeeld van negatief denken: de schade proberen te beperken. Beter is het om een verf te maken die verwijderbaar en composteerbaar is.