Home » Dossiers» Schildersgedichten» kleurige zee

« Vorige   |  Volgende »

Schildersgedichten

kleurige zee

03-03-2010

Een schilder heeft altijd oog voor kleur en voor schildertechnieken, ook al houdt hij zich met iets heel anders bezig, en drijven de gedachten af. Mooi in dit gedicht van Pieter de Ruyter is de terugkeer naar kleur van het begin in het einde. Er is iets 'rond' terwijl er tegelijk juist iets is opengezet.

 

 

 

Diepe Kleuren

 

Grijzig groen in de monding

van het Middellandse zeegebied

Een zeilschip in Hollands diepe kleuren

vlag in top, massief gehoute leeuw

naam- en standplaats op de spiegel

 

Zo in de theetuin

met uitzicht naar het zuiden

denk ik over mijn zonden na

die ik wel en vaker niet wil dragen

 

Ik zou wat harder willen zijn, scherper formuleren

opstaan tegen bestaand gezag

Ik wil alles wel, maar kan niet alles dragen

 

De vluchten meeuwen nemen toe

van lucht tot lucht bedekt met witte grijze veren

de horizon verdwijnt

achter mijn fantasie 

Nieuwsbrief Print

0 Reacties op kleurige zee

Reageren